O znaczeniu i zasadach uprawy cz. 2

Rola lekka dlatego jest zbyt przewiewna i zbyt sucha, że cząsteczki, składające ją, są dość duże, a ułożone są luźno, wskutek tego znajdują się między nimi dość duże przestrzenie, kanały, przez które woda z łatwością „przelatuje” w głąb, ustępując, miejsca powietrzu. W roli znów ciężkiej ziarenka są bardzo drobne, a więc i przestrzenie je oddzielające są bardzo małe, tak małe, że woda w nich się zatrzymuje (jak w rureczkach włoskowatych), nie dając dostępu powietrzu.

Jeśli tak w jednej, jak w drugiej, luźne ziarenka, tworzące rolę, uda się połączyć w ten sposób, że skupią się one, tworząc małe gruzełki, wtedy zajdzie następujące zjawisko: przestrzenie, oddzielające gruzełki, będą stosunkowo duże, woda będzie przez nie z łatwością przechodziła, ustępując miejsca powietrzu. Zaś kanaliki pomiędzy ziarenkami, tworzącymi sam guzełek, będą bardzo wąskie i służyć będą do utrzymania wody. Przez zachowanie zatem gruzełkowatej budowy roli, osiągniemy ów „złoty środek”, na którym nam tak bardzo zależy.

W wytworzeniu w roli gruzełkowatej budowy, poza mechaniczną uprawą, biorą udział i inne czynności uprawne, a zwłaszcza nawożenie.